Οι χιλιάδες Πόντιοι που είχαν εγκατασταθεί στην πόλη, χτυπημένοι σήμερα από την οικονομική κρίση και κατ’ επέκταση την ανεργία, έχουν αρχίσει να εγκαταλείπουν μαζικά την Κύπρο, αδειάζοντας ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα της πόλης.

Ο Δήμαρχος και οι τοπικές αρχές, αποφάσισαν ξαφνικά να … αγαπήσουν τους Πόντιους, εκεί που τους είχαν καθηλώσει σε γκέτο, αφήνοντας τους έρμαιο στα κοινωνικά προβλήματα και τον στιγματισμό, φτάνοντας σήμερα να τους παρακαλάνε να το ξανασκεφτούν. Και όχι, ούτε αυτό είναι ανέκδοτο.

Οι Πόντιοι ξαφνικά βαφτίστηκαν χρήσιμοι και ενεργοί πολίτες τους οποίους -σύμφωνα με το Δήμαρχο- η πόλη έχει ανάγκη. Δηλαδή τόσα χρόνια, ανάμεσα σε αυτούς που ο καθένας χαρακτήριζε και με ένα επίθετο, υπήρχαν άνθρωποι τίμιοι και εργατικοί, που απλώς έκαναν τη δουλειά τους; Φαίνεται πως ναι. Αλλά εμείς ακούγαμε μόνο όσα κατέγραφε το αστυνομικό δελτίο, ο περιπτεράς της Κάτω Πάφου και οι κάθε λογής Πιττοκοπίτιδες…

Τώρα, ήρθε η ώρα να ακούσουμε και την άλλη πλευρά. Διότι κανείς μέχρι τώρα δεν μίλησε δημόσια για τις φτηνές υπηρεσίες που προσέφεραν, εξυπηρετώντας έτσι τους επιχειρηματίες της περιοχής να κρατάνε χαμηλά τα κόστα τους, ψηλά τα κέρδη τους και γεμάτες τις τσέπες τους.

Στην Κύπρο, το μαγικό ραβδί που μπορεί να μετατρέψει μια Σταχτοπούτα σε πριγκίπισσα, μέσα σε μια νύχτα, είναι το οικονομικό συμφέρον. Έτσι μετράνε οι συμπάθειες μας, οι αντιπάθειες μας, οι κοινωνικές ευαισθησίες μας, ο τρόπος που προσμετρούμε τους ξένους χωρίζοντας τους, όχι πλέον σε καλούς και κακούς, αλλά σε «ποιοτικούς» και μη. Ανάλογα πάντα με τη στάθμη της τσέπης μας…

Πηγή: Typos.com.cy